Tüh, yetişemedim! Bir dakika daha erken çıkabilseydim evden ya da birazcık daha sıklaştırsaydım adımlarımı yetişecektim halbuki. Neyse, bunda da bir hayır vardır. Belki kaçırdığım otobüs kaza yapacak yolda, korunmuş oldum. Belki de otobüste nahoş bir olay yaşayacaktım. İyi oldu, iyi. Ya bomba koymuşlarsa otobüse? “Verilmiş sadakam varmış” derim artık. (...) Bir dakika ya! Ya bineceğim otobüste bu olasılıklar başıma gelirse? Bazen saniyeyle kaçar kurtulursun bir ihtimalden, bazen de resmen kovalarsın o ihtimali hiç fark etmeden. Hangi şıkkı işaretlemiş oldum ben şimdi? En iyisi C şıkkı: Sadece otobüsü kaçırmış olma durumu yani. Öbür otobüs gelince biner, sağ salim varırım gideceğim yere. Ne bir olay, ne bir şey. Sadece otobüsü kaçırdım. Telafi edebilirim. Koca hayatta hatırlanası bir yanı yok. Ne güzel kafanın rahat olması. Olayları akışına bırakmak. Kontrol etmemek. Akarsu üzerindeki saman çöpü taklidi yapmak. Kitabımı okuyayım bari öbür otobüs gelene kadar. Hem planladığımdan daha fazla zaman ayırmış olurum okumaya.
