9 Kasım 2012 Cuma

Sonun Öncesi


Tereddütlü bir ses önce,
Düşer elinden ahize.
Arka plan kararır,
Yalnızca sen varsındır.

Nasıl olur toplanır,
Onca insan bir anda?
İçinden haykırılır,
Neredeydiniz zamanında?

Gözlerden akar yaş,
Etrafta bir telaş,
Sen ise aksine,
Yavaş yavaş.

Böylesine sessizlik,
Dokunur insanlara.
Teselli cümleleri,
Gelir arka arkaya.

Ne yaparım ben onsuz,
Demek etmez hiç fayda.
Ömür sürmez ki sonsuz,
Bir nefes var durağa.

Yalnız kalmak istersin,
Zaman dursun dilersin.
Tik-taklar sana inat,
Aman ne çalışkan saat!

Ölüm değil yok oluş,
Sadece bir kayboluş.
Giden geri dönmez amma,
Kalan, yarıştadır zamanla.

Hayatta onca emek,
Sonunda mutlak gerçek.
Son nefes olmasaydı,
Yaşamak anlamsızdı.


23/02/08
16.47

2 yorum:

herkes gibi dengesiz dedi ki...

Yazmaya çalışıyorum diye ağdalandırılmamış,(şiir dendi mi ağda geliyor aklıma kusura bakma) neredeyse her mısrasından kompozisyon çıkabilecek bir şiir yazmışsınız efenim.Tebrikler.

Yorumumda kısa ve öz olsun ki saçmalamayım istiyorum :)

KALE-M SAHİBİ dedi ki...

Ben yeni gördüm bu yorumu, çok ilginç! Teşekkürler. Biraz toplum düzenine, "ayıp olmasın" sevgilerine sitem var. Başka şeyler de var ama ben bir kelime yazıp kendince bin düşünce yükleyenlerdenim, evet. :)