SakinSu en sakin ve en derinden aktığı zamanları yaşıyor. Bir dağın doruğundan aşağı doğru hızla akıyor. Aşındırma gücü oldukça fazla. Akarken yaşadıklarını da sürükleyip götürüyor bir yerlere. Bekliyor, dağdan inip bir ovada sessiz sakin bir hayat yaşamayı… Bekliyor, biriktirebildikleriyle mutlu olmayı… Bekliyor, denge profiline ulaşmayı… Bekliyor, bilinmeyeni...
Ova nerede? Ya da bir ova var mı? SakinSu’yun havzası açık mı, kapalı mı? Her su, denize ulaşmalı mı? Kurusa, bitse bir noktadan sonra… olmaz mı? Genelin umduğu, mutlu son olmak zorunda mı? Belki de, SakinSu buharlaşmak istiyor. Buharlaşıp bulutlara karışmayı; savrulmayı rüzgarla, başka yerlere yağmayı. SakinSu toprak kokusuna karışmak istiyor. Biliyor elbette: Her şeyin zamanı var. En güzel eylem, zamanında olandır. SakinSu önce akacak deli gibi, çoğalacak, kazandıkları olacak, kaybettikleri artacak. Dağlar, ovalar görüp tanıyacak zıtlıkları. Eleştirecek biraz, ama gelişecek.
Bir gün, güneş ısıtacak onu, buharlaşıp bulut olacak, rüzgar savuracak, düşecek bir yerlere gözyaşı taneleriyle… Bir gün, SakinSu, toprağın o güzel kokusunda bulacak kendini. SakinSu, tüm engelleri aşacak ve mutlu olacak… Sonsuza dek…
16/02/08
Cumartesi
2 yorum:
Depderin SakinSu... Rüzgarla savrulup toprağa düştükten sonra güzellikler ülkesinde beraber olmak dileğiyle... Sonsuza dek...
Sözün biteceği, yorum yapmanın anlamsız olacağı o yerde beraber olalım, olmalıyız...
Yorum Gönder