Beşeriyetin acemisiyken insan, tek tek düşünür, tek tek çözer meseleleri. Tane tane söyler, her birinde ayrı ayrı anlaşılmayı bekler. Sonra acemilik diner, heyecan sakinler, ustalık devreye girer. İşte o gün biter artık masadan birer birer kaldırılan tabak ve bardak merasimleri; örtüyü sessizce, kararlı bir el ile çeker...gider.
